irtişâ


irtişâ
(A.)
[ ﺎﺸﺕرا ]
rüşvet yeme.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • irtişa — is., esk., Ar. irtişāˀ Rüşvet alma, rüşvet yeme …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • İRTİSA' — Dişler sık olma. * İki şey, birbirine bitişik olma. * Taneleri, iki taş arasında döğüp parçalama …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • İRTİŞA' — Rüşvetçilik. Rüşvet almak …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • Om — Ȍm m DEFINICIJA geogr. desni pritok Irtiša (Ruska Federacija), duga 1091 km …   Hrvatski jezični portal

  • MÜRTEŞİ — (Rişvet. den) Rüşvet alan, irtişa eden …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük